«Ειμαι παντρεμενη 10 χρονια και εχω 1 παιδι .Ζω σε μια μεγαλη πολη . Η ρουτινα , η κουραση της δουλειας, η κουραση του παιδιου γενικα οι υποχρεωσεις με δημιουργησαν μια φθορα στο γαμο μου. Δεν μπορω να πω οτι δεν αγαπω τον αντρα μου ουτε οτι ο αντρας μου δεν αγαπαει εμενα. Νοιωθω ομως ενα κενο , μια καταπιεση , ειμαι ψυχολογικα πεσμενη εδω και καιρο. Με το ανδρα μου και με την παρεα μας , κανουμε εξορμησεις. Οικονομικα ειμαστε καλα.Εδω και 9 μηνες ενα παιδι απο την παρεα μας (ο οποιος ειναι παντρεμενος χωρις παιδια οχι απο επιλογη , ειναι στη προσπαθεια ) εκδήλωσε το ενδιαφερον του για μενα .Αρχικα δεν εδωσα σημασια .Σιγα σιγα ομως αρχισε να με κολακευει. Να διευκρινησω πως αυτο το τρίτο προσωπο πριν χρονια ηταν ερωτευμενο μαζι μου και ειχαμε σχεση η οποία εληξε απο δικη μου υπαιτιοτητα.
Ξαφνικα τωρα βρισκομαι σε παραλληλη σχεση με αυτον .Μου γεμιζει τα κενα , με ανεβαζει ψυχολογικα , αρχισα με λιγα λογια να εκδηλωνω και εγω ενδιαφερον γι αυτον. Απο την παρεα κανεις δεν γνωριζει τιποτα , βρσκομαστε κρυφα , περναμε καλα. Υπαρχουν στιγμες που αισθανομαι ασχημα απεναντι στον αντρα μου αλλα και στοπαιδι μου. Υπαχρουν στιγμες που παραμεριζω τις τυψεις μου και αφηνω τον εαυτο μου να απολαυσει αυτο που ζει. Δεν ξερω που θα καταληξει.Το δυσκολο ειναι οτι αγαπω το τριτο αυτο προσωπο και αρχισα να ζηλευω την γυναικα του οταν τη χαιδευει μπροστα μου.
Μου εχει πει πολλες φορές οτι πρεπει να ειμαστε διακριτικοι και να μη δινουμε δικαιωματα γιατι εγω καμια φορα στη παρεα εκδηλωνω την αδυναμια μου απεναντι του.Γενικά ειμαι εξωστρεφη χαρακτηρας , εκεινος εσωστρεφής. Ενω με το τροπο του δειχνει το ενδιαφερον του, ποτε δεν εκατσε να μου πει πως μ αγαπαει η κατι παρομοιο. Πολλες φορές τον ρωτησα αν αξζει αυτο που κανουμε και η απαντηση του ηταν πως ενδιαφερεται και αξιζει , θελει να κρατησει οσο μπορει περισσοτερο. Πολλες φορές προσπαθησα να σταματησω αυτη τη σχεση χωρις να το θελω αλλα δεν μ αφησε.Ειμαι προβληματισμενη …που θα παει αυτο; Γιατι το ξεκινησε ολο αυτο; Δεν αγαπαει τη γυναικα του; Τι μπορω να κανω;»
